Vinnureglur togvélar

Samband togdrifs lyftunnar er sýnt á mynd 1. Rafmótorinn, gírkassinn, bremsan og aðrir íhlutir sem settir eru upp í vélarýminu mynda togvélina, sem er drifkrafturinn fyrir togdrifið. Togvírreipið er tengt við bílinn í öðrum endanum og mótvægisbúnaðurinn í hinum endanum í gegnum toghjólið. Til að tryggja að lyftuvagninn og mótvægi í skaftinu gangi meðfram stýrisstöngunum án þess að nudda hvert við annað er stýrihjól sett á togvélina til að aðskilja þau. Þyngdarafl lyftubílsins og mótvægisbúnaðarins veldur því að gripstálvírreipið þjappist saman í griphjólsrófinu og veldur núningi. Þannig knýr snúningur rafmótorsins dráttarhjólinu til að snúast, knýr stálvírreipið og dregur bílinn og mótvægið til að gera hlutfallslegar hreyfingar. Lyftukorgið rís og mótvægið sígur niður; Mótvægið hækkar og lyftuvagninn sígur niður. Þannig að bíllinn keyrir fram og til baka meðfram stýribrautum í skaftinu og lyftan sinnir lóðréttum flutningsverkefnum.
Hlutfallsleg hreyfing milli lyftuvagnsins og mótvægisins er náð með núningskrafti milli togstrengsins og toghjólsins. Þessi kraftur er kallaður dragkraftur eða drifkraftur. Álag, staðsetning og stefna lyftuvagnsins eru öll að breytast meðan á notkun stendur. Til að veita nægilegan togkraft fyrir lyftur við ýmsar aðstæður, kveður landsstaðall GB 7588-2003 „Öryggiskóði fyrir framleiðslu og uppsetningu lyfta“ á um að:
Togskilyrðin verða að uppfylla: T1/T2 Minna en eða jafnt og ef
Í formúlunni: T1/T2- er hlutfallið á milli stærri kyrrstöðuspennunnar og minni kyrrstöðuspennunnar beggja vegna dráttarhjólsins þegar bíllinn sem ber 125% af nafnálagi er staðsettur á neðstu hæðarstöðinni og tómi bíllinn er staðsettur á efstu hæðarstöðinni.
C1- Stuðull sem tengist hröðun, hraðaminnkun og sérstökum uppsetningarskilyrðum lyfta, almennt nefndur kraftmikill stuðull
C2- Áhrifsstuðull breytinga á þversniði-þversniðs dráttarhjólsrópsins sem stafar af sliti (fyrir hálf-hringlaga eða hakkaðar rifur: C2=1, fyrir V-laga rifur: C2=1.2).
Í ef er f jafngildi núningsstuðulls togstrengsins í toggrópnum, og er vafningshorn togstrengsins á togstýrihjólinu. EF er kallaður togstuðullinn. Það takmarkar hlutfallið T1/T2, og því stærra sem ef , því hærra eru leyfileg gildi fyrir T1/T2 og T1-T2, sem gefur til kynna að gripgeta lyftunnar sé meiri. Þess vegna táknar togstuðull lyftu toggetu hennar.